ne umdum ne buldum?

esasında size bir zamanların grup destan'ından ne derece tırstığımdan,cilveloy nanayda şarkısının bünyemde nasıl tepkiler yarattığından bahsedecektim uzun uzun.
tam kafamda tasarlamışken tüm cümlelerimi,bu cümlelere bir görsel icap ediyor dedim.olmaz ama ya hatırlayamayan olursa grup destan'ı diye.neyse.
muhterem google amcaya danışırız ya hani; öyle de yaptım.fakat bana sunduğu görsellerden biri cilveloy nanayda fobimi dalgaların kuma yazılmış yazıyı silişi gibi sildi geçti.

dostum grup destan demişsin ama bu maho ağa ve avratları çıktı!

fobimi bir anda yerle yeksan ettiği için google'a ''bre google sen nelere kadirsin be yav?'' dedim.

verdiği cevaba istinaden koşarak uzaklaştım...

sizin için denedik ama başaramadık macera no:6

savaş ay izlememeliydik kanımca.duvarlar böylesine renk değiştirmezdi o vakit.
sitemim sanadır savaş ay! o varillerde yanan ateş etrafında ısınaraktan program yapmayacaktın.soba cennetini terkederken arkamdan sövdürmeyecektin!

bu bir teşekkür yazısıdır ve ciddiyet içerir

uzun uzadıya I ♥ 90's diye yazmayacağım.evet yeri ayrı,apayrı,tatlı mı tatlı ama özellikle değinmek istediğim bir nokta var:

2006'dan bu yana öğretmenlik mesleğinin içerisindeyim.gün be gün deneyim kazanıyor,çocuklarla birlikte kendimi de yetiştiriyorum.donanımlı bir öğretmen olmanız oldukça önemli.mesleğe ilk başladığınız anda 1.sınıf öğrencisi gibi hissediyorsunuz.zamanla büyüyor,gelişiyorsunuz.

ben ve benim kuşağımdakiler sanırım göreve başlarken bir nebze de olsa daha şanslıydık; çünkü biz, şifreli CİNE5 playboy kuşağını gözleri kısarak izleme ekolünden geliyorduk.çünkü biz görünmeyenin ardındakileri görme yetisine sahiptik.karşımızdaki öğrencinin yalan söylediğini düşündüğümüz anda gözlerimizi kısarak ona bakmamız,şifresi kırılan öğrencinin öğretmenin gözlerinden korkması,öğretmeninin gözlerini kısmaya başladığı anda çocuğun bülbül gibi şakıması,gerçeği,yalnızca gerçeği söylemesi bu yüzdendir.

işte bu yüzden teşekkürler CİNE5.bizim böyle donanımlı bireyler olmamıza katkı sağladığın için.

kadınlardaki evlilik kafası

90'larda annem ve tayfasını hatırlıyorum da hepsinin saç baş röfleli idi.o zamanlar hepimizde ''kadınlar evliyse röfle yaptırır'' mantığı oluşmuştu.hatta bu durum evcilik oyunlarında dahi mevzu bahis olurdu kendi aramızda.''miraba şekerim,saçlarım nasıl olmuş,kocam röfle istedi,ben de yaptırdım'' , ''ay benimki de perma istiyor'' gibi cümlelerle manyaklığımızı tavan yaptırırdık.sonra sıkılır ninja kaplumbağalarcılık,he-mancilik falan oynamaya başlardık.neyse yıllar akıp gitti...

20 yıl azizim.koskoca 20 yıl...üzerinden bunca zaman geçmiş olmasına rağmen bu gelenek değişti mi?

bu sansürlü arkadaşlar benim evli arkadaşlarım.röflesiz hallerini bilirim.röfleli hallerine baktıkça arada en az 5 yaş oynadığını görüyorum her birinde.bir insan neden kendini yaşlı ve çirkin göstermek isteyebilir?röfle yaptırma hadisesinin gerçekleşme zamanlarına bakıyorum, düğünden hemen önce yahut hemen sonraya denk düşüyor.ya gerçekten evlilik kafası denen bir olay var ve bu kafayı bulma olayı sonucu şuursuzca kuaförde röfle yaptırmak üzere alınıyor soluklar ya da kaynana baskısı denen hadiseye yoracağım olayı.gelinleri bu hale sokup etrafta ''benim oğlan salak,ne kızlar koştu peşinden,ala ala bu yaşlı,çirkini aldı,vallahi gerizekalı benim oğlan'' diye söylenip deşarj oluyor olabilirler.bilemiyorum.bildiğim tek şey röflenin şuana kadar gördüğüm hiçbir dişiye yakışmadığı.

yapmayın etmeyin,evliliğinizi tehlikeye atmayın canlarım!